steeds iets minder..

Vorige week hadden Koen en ik al het gevoel dat het langzaam aan steeds iets moeizamer ging. Het blokje om ons huizenblok was eigenlijk niet meer mogelijk en alles kostte zoveel energie. Helaas is daar afgelopen donderdag nog een epileptisch insult over heen gekomen en sinds zondagmorgen is nagenoeg alle kracht in Koen's benen verdwenen. De buurtzorg, die sinds zaterdag weer komt helpen, heeft Koen gelukkig wel naar beneden gekregen dus vanaf eergister brengen we weer overdag en 's nachts door in de woonkamer. In de loop van de zondag is de kracht in de benen wel iets teruggekomen maar het blijft allemaal erg wisselend gaan. Het ene uur kan Koen redelijk zelfstandig lopen en een paar uur later gaat het weer niet. We worden nu gedwongen om echt met de dag te leven en elke ochtend maar te kijken wat de dag brengt.