Koen, Fleur & Elise

Mijn liefste Koen en Elise's lieve papa is overleden

2012-01-31T19:53:00.009+01:00

Zondag 29 januari om 17.45 uur is Koen overleden in Hospice Bethlehem. Zaterdagavond hebben we nog samen met z'n vrienden gelachen waarna hij rustig is gaan slapen. Daarna is hij niet meer wakker geworden en is Koen uiteindelijk rustig overleden.

Het was zo'n dappere man en de allerliefste man die je je kunt wensen.

Koen ik hou van je!

een klein beetje gewend in het Hospice

2012-01-19T20:50:00.005+01:00

Koen ligt vandaag precies twee weken in het Hospice. Het was wel even wennen om van 2 hulpverleners over te gaan naar ik ben volledig de tel kwijt hoeveel hulpverleners (er werken ongeveer 80 vrijwillers in het hospice! naast het vaste personeel) maar toch geeft het meer rust voor Koen. Tegenover de negatieve gevoelens van het niet meer thuis zijn, staan gelukkig ook postieve aspecten zoals de mogelijkheid om weer lekker te douchen, een kopje koffie te drinken met prachtig uitzicht over de Waal, voetmassages en een plek waar op ieder moment volledige rust kan worden gecreeerd. Verder is er alles mogelijk dus de Sodali mannen hebben reeds een Grieks diner gehad met z'n allen in de refter van het hospice. Voordat het gebouw dienst is gaan doen als hospice was het een klooster. De nonnen die het voormalig klooster bewoonden, aten altijd in de refter en deze serene sfeer is nog goed te voelen.

Ik wil verder iedereen, ook namens Koen, bedanken voor alle kaarten, bloemen, planten, foto's en zelfs een boom(pje) die nu Koen's kamer opfleuren. Sinds het verblijf in het Hospice is Koen helaas wel verder achteruit gegaan. Hij kan zich steeds slechter bewegen, de eetlust wordt minder en hij is met name moe, moe en nog eens moe. Koen kan tijdens bezoek zo maar ineens in een diepe slaap vallen.

Hospice Bethlehem - Nijmegen

2012-01-06T20:35:00.004+01:00

Lieve blog-volgers,

Eigenlijk toch nog onverwachts is Koen afgelopen donderdag naar hospice Bethlehem gegaan. Het was een ontzettend moeilijk besluit omdat het de afgelopen weken zo goed leek te gaan thuis. We waren enorm tevreden over de Buurtzorg (een gouden standbeeld voor Gert en Maikel) die Koen en mij zo liefdevol en betrokken begeleidden, Koen leek geen last te hebben van een zingend, springend en vrolijk dochtertje, alles liep op rolletjes gezien de omstandigheden. Toch veranderde de situatie in relatief korte tijd. Koen werd volledig afhankelijk van hulp ook voor eenvoudige dingen als eten en drinken, hij werd gevoelig voor elk geluidje dat Elise produceerde en dit had een wisselwerking op Elise en mij. De fysieke en emotionele zorg kon ik niet meer alleen aan, meer zorg in huis betekende een nog onrustige situatie. Dus de enige mogelijkheid die we nog zagen was een opname in het hospice.

De verhuizing afgelopen donderdag is goed verlopen. Koen heeft een mooie kamer boven de ingang van het hospice. We moeten alleen de kamer nog een beetje gezellig maken. Mochten jullie willen bijdragen aan een persoonlijke kamer dan is een kaartje, foto of tekening erg welkom. Het adres van hospice Bethlehem is St. Anthoniusplaats 10, 6511 TR Nijmegen.

Koen's kamer in het hospice

2012-01-06T20:31:00.001+01:00

Kerst 2011

2011-12-27T20:05:00.003+01:00

De kerstdagen zijn achter de rug en ik heb eindelijk weer even tijd om een berichtje te schrijven. Door al het zorgen voor Koen en Elise ben ik blij als ik 's avonds even lekker op de bank kan hangen en dan komt het er niet altijd van om ook nog iets voor de blog te schrijven.

We hebben dit jaar zeer rustige kerstdagen gehad waarbij ditmaal de familie naar ons toe kwam in plaats van wij die het hele land door crossen. Mijn ouders zijn eerste kerstdag gekomen en werden tweede kerstdag afgelost door Evelyn en Ineke. Beide dagen hebben we met name gegeten en gegeten! Tante Annelies had ditmaal een heuse kerst-taart voor ons gemaakt.

Koen is helaas steeds vermoeider, slaapt veel en zit alleen nog op de maaltijd momenten in de rolstoel. Alles kost meer energie en langzaam gaat Koen steeds verder achteruit. Sinds een aantal dagen moet Koen ook nog veel hoesten en begint hij last te krijgen van slijm. Gelukkig hebben we een goede band opgebouwd met de huisarts dus ze heeft weer een soort van oplossing hiervoor bedacht. Hopelijk geeft dit Koen wat verlichting. Elise wil papa graag met alles helpen waaronder het insmeren van de benen (zie onderste foto). Dit doet ze echt met volle overgave dus wij zien haar al als de jonge Florence Nightingale. Gelukkig trekt ze af en toe nog steeds naar Koen toe en heeft ze nog wel aandacht voor hem.

Sinterklaas

2011-12-10T19:58:00.009+01:00

Allereerst maar het vervelende nieuws. De fysieke en cognitieve achteruitgang van Koen gaat geleidelijk aan verder. Hij ligt de laatste twee weken ongeveer 20 uur per dag op bed en het lukt me nog net om Koen in de rolstoel te tillen om samen aan tafel te eten. Staan en lopen gaat helemaal niet meer en sinds enkele dagen is het spreken ook voor mij steeds slechter te verstaan. Gelukkig heeft Koen geen angst voor de nabije toekomst en voelt hij het verdriet niet zo intens. Voor ons wordt de zorg echter steeds intensiever en het is hartverscheurend om Koen zo achteruit te zien gaan.

Ondanks al het verdriet gaat toch ook het gewone leven door, mede dankzij Elise en natuurlijk Sinterklaas. Dit is het eerste jaar dat Elise volledig bewust Sinterklaas mee maakt en dat is zo mooi om te zien. De spanning, nieuwe liedjes leren, pepernoten eten en natuurlijk alle cadeau's die moeten worden uitgepakt. Na de eerste cadeautjes was Elise al zo druk aan het spelen dat ze helemaal geen zin meer had om de overige pakjes uit te pakken. Tante Annelies had voor ons nog een heerlijke sinterklaas-taart gemaakt, bedankt daarvoor. Hieronder een aantal collages van ons Sinterklaas feest.

Aankomst Sinterklaas aan de Waalkade in Nijmegen samen met oma Ineke; toch wel spannend uiteindelijk.

Voor het eerst de schoen zetten en luidkeels sinterklaasliedjes zingen.

Pakjes avond met alle oma's en opa en een heerlijke zelfgemaakte Sint-taart van tante Annelies.

Omdat Dorien met een nieuwe baan is begonnen had ze nog een aantal vrije dagen. Wat moet je, nu Koen zo ziek is, in hemelsnaam samen doen ter ontspanning ..... wij dachten aan een echte Duitse kerstmarkt. Zelfs op maandag ochtend was er al volop braadworst en gluhwein te krijgen in Oberhausen en moesten we zoeken naar een vrij plekje op het verwarmde terras. Wij hebben de gemiddelde leeftijd wel flink laten dalen en zijn thuisgekomen met een prachtige kerststal! (niet die op de foto)

Het gaat slechter

2011-11-26T20:30:00.003+01:00

De afgelopen 2 weken gaat het steeds iets slechter met Koen. Er is eigenlijk niks acuuts gebeurd maar het aantal 'slechte' dagen neemt toe in vergelijking met het aantal 'goede' dagen. Dat betekent concreet dat Koen steeds meer in bed ligt en nagenoeg niet meer kan lopen. Overdag slaapt Koen veel en luistert hij graag naar muziek op zijn telefoon. Gelukkig kan Koen nog redelijk goed in een speciaal aangepaste stoel zitten dus de maaltijden eten we nog samen aan tafel. Een paar dagen in de week hebben we hulp van familie en vrienden, naast de hulp van Buurtzorg die Koen dagelijks komt wassen en aankleden. Dat geeft mij even de tijd om boodschappen te doen en even niet de zorg voor Koen te hebben. Elise begint ondertussen wel in de gaten te krijgen dat er iets bijzonders met papa aan de hand is maar ze blijft gelukkig vrolijk alle sinterklaasliedjes zingen. Ik vind het ongelofelijk maar ze kent ze allemaal, mede dankzij de kinderopvang.

Verzoek aan iedereen die Koen kent

2011-11-08T11:15:00.004+01:00

Lieve volgers van onze blog,

Enkele weken geleden heb ik iemand ontmoet die hetzelfde heeft doorgemaakt als wij (zwanger van tweede kindje, man hersentumor). Ik heb een hele ochtend met haar in de koffieruimte van de Hema in Arnhem doorgebracht en we hebben van alles met elkaar gedeeld. Door haar kwam ik op het volgende idee. Zou het later voor Elise niet ontzettend fijn zijn om een compleet beeld van haar papa te hebben? Allerlei herinneringen van papa's vrienden, collega's of familieleden met daarin anekdotes, typeringen of bijzondere gebeurtenissen die zij samen met papa Koen hebben meegemaakt. Ik zou daarom willen vragen of je jouw herinneringen aan Koen in een woord, een gedicht of een paar zinnen (of meer) zou willen opschrijven en naar ons zou willen opsturen. Ik zal er dan een mooi document voor Elise van maken.

Alvast ontzettend bedankt voor de moeite die jullie nemen!

steeds iets minder..

2011-11-08T10:57:00.002+01:00

Vorige week hadden Koen en ik al het gevoel dat het langzaam aan steeds iets moeizamer ging. Het blokje om ons huizenblok was eigenlijk niet meer mogelijk en alles kostte zoveel energie. Helaas is daar afgelopen donderdag nog een epileptisch insult over heen gekomen en sinds zondagmorgen is nagenoeg alle kracht in Koen's benen verdwenen. De buurtzorg, die sinds zaterdag weer komt helpen, heeft Koen gelukkig wel naar beneden gekregen dus vanaf eergister brengen we weer overdag en 's nachts door in de woonkamer. In de loop van de zondag is de kracht in de benen wel iets teruggekomen maar het blijft allemaal erg wisselend gaan. Het ene uur kan Koen redelijk zelfstandig lopen en een paar uur later gaat het weer niet. We worden nu gedwongen om echt met de dag te leven en elke ochtend maar te kijken wat de dag brengt.

Herfst

2011-11-03T14:05:00.010+01:00

Sinds een aantal weken komen Koen's vrienden en broer beurtelings op zaterdag langs om samen met Koen te zijn. Dit geeft mij de vrijheid om iets met Elise te ondernemen en even van huis te gaan. Aangezien het de laatste weken prachtig herfst weer is, zijn we al een aantal keren naar het bos geweest. Vaak gaan Elise en ik samen met Dorien & Ben, gewoon omdat het zo gezellig is. De kindjes vermaken zich uitstekend en Dorien en ik hebben even de tijd om rustig te kletsen. Koen vindt het erg fijn om de zo kostbare tijd samen met zijn vrienden/broer door te brengen. Meestal gaan ze er wel even tussen uit en Koen's meest favoriete restaurant op dit moment is toch wel pannenkoekenhuis de Duivelsberg. Koen kan enorm genieten van een lekkere pannenkoek en/of poffertjes! De laatste dagen gaat het helaas wel steeds iets slechter met Koen. Tot voorkort kon hij nog een blokje om ons huizenblok lopen maar dat is op dit moment te vermoeiend. Alle gewone alledaagse dingen zoals scheren, douchen of aankleden kosten al zoveel energie dat er dan vaak geen energie over is voor andere zaken. Overdag luistert Koen wel vaak naar muziek. Elke week komt onze lieve buurman een stapel cd's brengen dus wat dat betreft komt hij de dagen goed door.

Aan het begin van de zomer waren we reeds begonnen met het opknappen van onze tuin zoals het aanleggen van een nieuw terras en een fris groen tapijtje zonder mos. We waren destijds niet meer toegekomen aan de borders dus die hebben we vorige week aangepakt. Mijn oom Hans is een echte tuinkabouter en heeft verstand van zaken dus tegen vergoeding in natura (koffie, taart, en zelfgemaakte erwtensoep van mijn moeder) heeft hij een nieuw ontwerp gemaakt. Samen met mijn ouders en mijn tante Gerrie (vrouw van) zijn we de hele dag in de weer geweest met het omspitten, verplaatsen en aanleggen van de borders. Volgend voorjaar wordt het een soort van Nijmeegs Keukenhof(je).

Een berichtje geschreven door Koen zelf

2011-11-03T13:40:00.004+01:00

Vandaag (zaterdag 22 oktober) ben ik om 10.30 uur opgehaald door Maarten en Joris. Na een kop thee en een stuk taart van gisteren, zijn we naar de ruine van St. Wakrick gereden waar een 'lapjes' - boom staat. Volgens de legende moet een stuk stof van de zieke in de boom worden gehangen zodat de zieke geneest. Daarna zijn we gaan lunchen bij pannenkoekenhuis St. Walrick.

Rustige week

2011-10-20T22:04:00.005+02:00

Afgelopen week is rustig verlopen. Koen heeft geen insulten meer gehad en probeert nu elke dag een klein stukje buiten te lopen om zijn conditie te verbeteren. Dit gaat de ene dag iets beter dan de andere dag maar we vinden het alletwee bijzonder dat het kan. De zorg die Koen kreeg, hebben we tot nader orde stop gezet aangezien Koen zich nagenoeg zelfstandig kan aankleden. Ik hoef hem alleen met een paar kleine dingetjes te helpen zoals sokken en schoenen aantrekken. Het spreken blijft en gaat wel steeds moeizamer. In de loop van de dag als de vermoeiheid op gaat spelen is Koen nagenoeg niet meer te verstaan. Om toch met elkaar te kunnen communiceren hebben we de afgelopen dagen de IPad van de buurvrouw mogen lenen. Dit is echt een mooi 'dingetje' en blijkt in onze situatie ontzettend handig te zijn.

Hieronder een foto van ons meisje in onze tweede woonkamer. Sinds we beneden in de woonkamer Koen's bed hebben staan, hebben we boven een tweede woonkamer gecreerd zodat Koen rust kan pakken wanneer dat nodig is. Elise en ik kunnen dan boven zitten, DVD-tjes kijken en spelen. Het is voor Koen niet gemakkelijk om steeds de trap op en af te lopen dus dit vonden we een goede oplossing. We proberen op dit moment niet al teveel bezoek te ontvangen omdat we merkten dat Elise er toch wel onrustig en soms vervelend van werd. Rust, regelmaat en reinheid doen wonderen.

Het gaat gelukkig weer iets beter

2011-10-12T20:23:00.003+02:00

Het is nu anderhalve week geleden dat Koen een groot epileptisch insult heeft door gemaakt en gelukkig is hij toch nog weer iets opgekrabbeld. Na het insult van vorige week had Koen de eerste dagen grote moeite om zijn balans te vinden. Zowel tijdens het zitten als tijdens het staan viel Koen steeds naar achteren en/of naar rechts. Hierdoor was Koen aan bed gekluisterd en had hij onze hulp nodig om bijvoorbeeld naar de WC te schuifelen. Ook had hij meerdere keren per dag trekkingen in zijn been waarvan we eigenlijk niet zo goed wisten wat dat nu precies was (spasmen, insulten, spierkrampen), maar dat Koen wel uit de slaap hield en problemen gaf bij het lopen. De verwachting van de neuroloog was dat het allemaal niet meer zou bijtrekken maar op een wonderbaarlijke wijze is dit wel gebeurd de afgelopen dagen. Koen is echt enorm veerkrachtig en sterk! Hij kan op dit moment dus weer redelijk goed in huis lopen en is nagenoeg zelfstandig in zijn verzorging. Afgelopen zondag nacht heeft Koen nog wel een klein insult gehad maar hier is hij volledig van hersteld. Na het opnieuw aanpassen van de medicatie zijn ook de trekkingen in het linker been verdwenen dus zeer waarschijnlijk waren dit toch kleine insulten. Al met al gaat het niet meer zo 'goed' als voor het eerste insult maar gezien de omstandigheden gaat het beter dan we hadden durven hopen. Vannacht slapen we voor het eerst weer samen boven in ons eigen bed.

Triest nieuws

2011-10-05T21:11:00.004+02:00

Afgelopen zondagnacht heeft Koen een flink epileptisch insult doorgemaakt. Vorige week had hij al een aantal kleine aanvallen gehad maar dit hadden we niet verwacht en kwam als een grote verrassing. De aanval heeft in totaal enkele minuten geduurd maar het duurde wel een half uur voordat Koen weer enigszins op ons reageerde. Direct na het insult kon Koen zijn linker 'goede' lichaamshelft niet bewegen maar gelukkig is dat in de loop van de dag grotendeels bijgetrokken. Toch is het wel een grote aanslag op zijn lichaam geweest en hebben we Buurtzorg (een soort thuiszorg) opgestart, is er een speciaal bed in de woonkamer geplaatst omdat Koen geen trap meer kan lopen en heb ik extra hulp voor de alledaagse beslommeringen. Na de aanval zijn de medicijnen aangepast en we hopen nu maar dat er geen insulten meer optreden. Koen en ik zijn er ontzettend van geschrokken en ook wel bang voor de nabije onzekere toekomst. Steeds moeten we meer inleveren en ons aanpassen aan de nieuwe situatie. De komende dagen proberen we het ritme weer een beetje op te pakken en doen we het zeer rustig aan.

Afgelopen weekend hadden we nog een 'wens' van Koen in vervulling gebracht. Koen's schoonvader Gerrit en zwager Ivo zijn grote fans van FC Twente en dus moest Koen ook eens mee naar de Grolsch Veste om het grote spektakel mee te maken. Ivo had speciale kaarten voor een skybox geregeld dus we werden goed verwend met lekkere hapjes en drankjes. Helaas was het een enorm trage, inspiratieloze wedstrijd en vond Koen het met name saai. Maar toch leuk om een keer mee te maken!

Het lijkt toch iets minder te gaan...

2011-09-26T15:49:00.008+02:00

Na 4 weken, die naar omstandigheden eigenlijk verrassend goed zijn geweest, lijkt het erop dat Koen nu toch iets achteruit gaat. Het zijn subtiele verschillen met vorige week zoals iets moeizamer opstaan uit de stoel, iets instabieler lopen, wederom nog wat lastiger te verstaan en zelfs 2 kleine epileptische insulten. Het was alweer twee jaar geleden dat Koen een epileptische aanval had gehad dus we schrokken er alle twee enorm van. Gelukkig waren het kortdurende aanvallen en was Koen niet buiten kennis. Koen voelt zich ondanks dit alles nog steeds niet ziek en hij blijft ontzettend positief en bewonderenswaardig omgaan met de onzekere situatie.

Ondanks deze 'tegenvallers' hebben we toch een mooie week achter de rug. Valentijn, een vriend uit Amerika, was enkele dagen bij ons en samen met de andere Sodalitas mannen, inclusief Sodalitas vrouwen - exclusief kinderen, zijn we een weekend weg geweest. We hadden een huisje dicht bij de Mookerheide gehuurd en hebben gezellige maar ook emotionele dagen gehad. We zijn wezen wandelen op de Mookerheide, hebben een sjoel competitie gehad en we zijn een dag wezen varen op de Maas. Om niet zomaar voorbij te gaan aan de reden van het weekend had iedereen op een blanco kaartje enkele steekwoorden, een gedicht of een verhaal voor Koen geschreven en dat voorgelezen. Voor de mannen werd het uiteindelijk nog extra emotioneel toen bleek dat ze niet van de vrouwen konden winnen met sjoelen (ondanks een extra persoon; alhoewel dat Koen was die met links moest gooien).

Met mijzelf gaat het ook nog redelijk goed, denk ik. Op maandagen als mijn (schoon)ouders er zijn, ga ik vaak nog enkele uren naar mijn werk om even mijn gedachten te verzetten. Het werk is op dit moment therapie voor me, even weg van huis en in een andere omgeving zijn. De andere dagen van de week word ik flink bezig gehouden door Elise die op dit moment ontdekt dat nee-zeggen en het tegenovergestelde doen dan dat wat wordt gevraagd erg spannend kan zijn.

Gelukkig weer een goede week

2011-09-14T21:17:00.007+02:00

Ondanks de sombere voorspelling en de verwachting dat Koen alleen nog maar achteruit kan gaan, gaat het eigenlijk verrassend goed met Koen! Na het horen van het slechte nieuws bereid je jezelf toch voor op een verslechtering van de situatie maar nu het weer iets beter gaat, moeten we ons daar opnieuw aan aanpassen. Natuurlijk is het fantastisch en zal je ons niet horen klagen maar het is wel even wennen nu Koen weer alert is en zich weer bemoeit met van alles en nog wat (met name wennen voor mij dan). Maar het is zo bijzonder dat Koen nu veel met Elise speelt, haar weer in bad doet en voorleest. Hij is weer een echte papa voor haar.

De afgelopen weken hebben we bijna dagelijks bezoek gehad dus je zou kunnen denken dat we er genoeg van zouden hebben, maar ieder bezoek is bijzonder. Afgelopen zaterdag was de familie Vellinga op bezoek met hun 3 zonen. Zoals je op de foto's kunt zien, hadden de kindjes de grootste lol samen. Morgen komt Valentijn, een vriend van Koen uit Amerika, enkele dagen bij ons logeren. Samen met de rest van zijn vriendengroep (Sodalitas geheten) en de vrouwen gaan we aankomend weekend naar een huis aan de Maas en zondag gaan we varen op de Maas. Iets wat de mannen vroeger altijd samen deden toen ze nog jong en onbezorgd waren. Wordt vervolgd dus ...

Bedankt voor alle blijk van medeleven

2011-09-07T20:05:00.014+02:00

Allereerst wil ik iedereen, familie - vrienden - buren - collega's, ontzettend bedanken voor alle kaarten, bloemen, berichtjes en het lekkere fruit dat we hebben gekregen. Het is voor ons fijn om te weten dat veel mensen met ons meeleven en ons zoveel goeds toewensen. Hier halen wij weer energie uit om toch door te gaan.

Sinds het laatste bezoek aan de neuroloog is Koen begonnen met een medicijn dat het vocht rond de tumor vermindert en zo de druk in het hoofd wat doet afnemen. Koen heeft hier erg goed op gereageerd met als gevolg dat het bewegen weer iets soepeler gaat. Hierdoor konden we afgelopen week alsnog een aantal dingen als gezin ondernemen die eerst niet meer leken te gaan, zoals een bezoek brengen aan de dierentuin in Kleve. Elise vond het prachtig in de dierentuin zolang ze maar op enkele meters afstand bleef van de dieren. Het springkussen vond ze volgens mij nog het allerleukst. Helaas spreekt Koen nog steeds onduidelijk en is daar weinig verbetering in gekomen. We proberen elke dag in ieder geval driedubbel te genieten maar de onzekerheid over de nabije toekomst blijft altijd in ons hoofd aanwezig.

Genieten van het prachtige zomerweer in onze tuin!

Twee weken later

2011-08-31T14:24:00.004+02:00

Het is alweer twee weken geleden dat we het slechte nieuws te horen kregen. De afgelopen twee weken waren vol tegenstrijdige gevoelens en bezigheden. Aan de ene kant zijn we met trieste zaken bezig geweest zoals het naderende afscheid en alle dingen die daar bij horen. En aan de andere kant proberen we ook nog een aantal van Koen's wensen in vervulling te laten gaan. Een van de wensen is/was een bezoek brengen aan Bergen en de Noorse fjorden. Omdat ik het niet meer zie zitten om alleen met Koen op vakantie te gaan, hebben we Joris en Dorien (Jo & Do) mee gevraagd en die zeiden direct volmondig en unaniem 'ja'. Dat betekent dat we afgelopen zaterdag al naar Noorwegen zijn gevlogen en de afgelopen 4 dagen een fantastisch mooie vakantie hebben gehad. Het weer was prachtig, het gezelschap zelfs beter en de natuur in Noorwegen is onbeschrijfelijk mooi. We hebben Bergen bezocht, langs een aantal fjorden gereden en een van de mooiste treintrajecten van Europa gezien (Flam - Myrdal). Ondanks alle ellende hebben we enorm kunnen genieten! Jo & Do zijn de beste vrienden die je je kunt wensen.

Uitslag MRI onzettend slecht

2011-08-18T20:12:00.002+02:00

Gisteren hebben we reeds de uitslag van de MRI gekregen (de MRI was een week vervroegd). De MRI was gepland om het effect van de eerste twee chemokuren te beoordelen. Ondanks de intensieve therapie van 3 chemo-middelen bleek de tumor wederom gegroeid! Dit is zo ongeveer het slechtste nieuws wat we konden krijgen. Er zijn op dit moment dus geen behandelopties meer voor Koen en de prognose is dan ook erg somber. De behandeling zal worden overgenomen door de huisarts en het enige belangrijke is nu dat Koen comfortabel blijft. Kwaliteit van leven staat voorop. We zijn er helemaal kapot van en weten het even niet zo goed. Op zich gaat het nog steeds redelijk met Koen en is het niet voor te stellen dat er nog maar heel weinig hoop is op verbetering of stabiliteit.

Koen

2011-08-15T11:38:00.003+02:00

Met Koen gaat het de afgelopen weken wat wisselend. Gelukkig is hij niet meer 'ziek' van de chemotherapie en voelt hij zich naar omstandigheden goed dat wil zeggen dat hij geen hooofdpijn, geen misselijkheidsklachten, geen andere pijntjes ervaart. Twee weken geleden hield ik mijn hart vast omdat Koen er suffig was en hij erg in zichzelf gekeerd leek. Maar gelukkig was hij afgelopen week weer alerter en geinteresseerder in z'n omgeving. Het lopen, en met name het praten gaat nog wel erg moeizaam. Hij is erg moeilijk te verstaan en komt soms niet uit zijn woorden. Zijn geheugen is op dit moment ook een zeef dus mochten jullie bellen, een afspraak willen maken, laat het dan ook even aan mij weten. Aankomende week zullen we de uitslag van de MRI te horen krijgen. Ik ben zelf niet zo optimistisch maar Koen heeft het gevoel dat hij zijn rechter arm iets beter kan gebruiken.
Hieronder nog twee foto's van Koen in onze nieuwe hangmat. Het is zo ontzettend jammer dat we er niet meer in kunnen 'hangen' door de slechte zomer.

Weekendje zonder Elise

2011-08-15T10:19:00.002+02:00

Vorig weekend hadden we sinds lange tijd weer eens een weekendje zonder Elise gepland. Elise kon bij de oma's logeren zodat Koen en ik even tijd hadden voor elkaar. Het was een heerlijk weekend! We konden eindelijk eens lekker uitslapen, alhoewel je dan toch om half acht wakker bent, en we zijn heerlijk uiteten geweest bij 'de Schat' in Nijmegen. Zondag zijn we in alle rust opgestaan, krantje gelezen en hebben we een galerie bezocht waar mijn oom zijn schilderijen ten toon stelde. Het was al met al een fijn en rustig weekend.

Impressie verjaardag Elise

2011-08-15T10:18:00.002+02:00

Goed & slecht nieuws

2011-07-27T13:33:00.005+02:00

Om maar te beginnen met het leuke nieuws. Elise is afgelopen donderdag 2 jaar oud geworden en dat hebben we maar liefst 3 keer gevierd. Een keer op het kinderdagverblijf inclusief pannenkoeken met stroop, een keer op haar 'echte' verjaardag en de laatste keer was afgelopen zondag voor intimie. Na afloop van al het gefeest heeft Elise wel begrepen dat jarig zijn inhoudt dat je veel cadeautjes krijgt, taartjes eet en allemaal leuke mensen op bezoek krijgt. Gelukkig was Koen redelijk fit en kon hij ook van alles genieten. Dat brengt me wel bij het minder goede nieuws. De tweede chemokuur die Koen nu ondergaat, valt erg zwaar. Ditmaal is hij echt ziek geworden inclusief braken, heftige vermoeidheid en toename van de uitvalsverschijnselen aan zijn rechter lichaamshelft. Het lopen gaat steeds moeizamer en om die reden hebben we dan ook een rolstoel aangevraagd maar het meest vervelende is nog wel dat Koen erg moeilijk te verstaan is. Dit is zowel voor hem erg vermoeiend omdat hij continue alles wat hij zegt moet herhalen maar ook voor diegene die luistert. We hopen maar dat alle klachten het gevolg zijn van de chemotherapie en niet dat de tumor verder groeit. Op zaterdag 20 augustus krijgt Koen een MRI om het effect van de eerste twee kuren te beoordelen. Afhankelijk van die MRI uitslag moeten we een beslissing nemen of Koen doorgaat met de chemokuren of niet. Het zal een moeilijke beslissing worden! De laatste weken waren dus niet fijn, eigenlijk net zoals het weer hier in Nijmegen. Wat een regen hebben we gehad, het enige positieve daarvan is dat wij nu een prachtig groene grasmat in de tuin hebben.

Tweede kuur valt zwaar!

2011-07-16T14:02:00.002+02:00

Na een relatief goed doorlopen eerste chemokuur, zonder al teveel bijwerkingen, gingen Koen en ik ervan uit dat ook de tweede kuur zo zou verlopen. Wellicht was dit iets te naief gedacht want bij de tweede chemokuur die Koen nu ondergaat, heeft hij het veel zwaarder. Reeds na toediening van het eerste middel is Koen enkele dagen beroerd geweest en sinds de start van het tweede en derde middel afgelopen donderdag is Koen echt ziek geworden. Gelukkig is vandaag de misselijkheid over maar hij is nog wel extreem vermoeid en ligt dus veel in bed. We hopen maar dat het de komende dagen steeds iets beter gaat en dat hij aankomende donderdag fit is om de verjaardag van Elise te vieren. Elise wordt namelijk op 21 juli alweer 2 jaar! We vieren het in het kleine kring maar Koen moet er natuurlijk wel bij zijn.

Vakantie in Venray

2011-07-09T14:24:00.004+02:00

Het is weer hoog tijd voor een nieuw berichtje! De afgelopen weken zijn we druk geweest met vakantie vieren in eigen land, de tuin opnieuw aanleggen en natuurlijk gaat de chemotherapie van Koen ook gewoon door. Om bij het eerste te beginnen; de vakantie. Samen met mijn ouders hebben we een week doorgebracht in een vakantie park in noord Limburg. Het hele voorjaar mooi weer en net in onze vakantie week is het koud en nat. Het was uiteindelijk dus vooral een relaxte week waarin we een aantal keren in het zwembad hebben gezwommen, iets wat Elise echt fantastisch vindt, een bezoekje hebben gebracht aan de dierentuin en Venray in de regen hebben bekeken. Gelukkig was Wimbledon ook net begonnen dus hebben we een aantal (veel) tennis wedstrijden vanaf de luie bank kunnen zien.

Ook tijdens onze vakantie ging de chemokuur van Koen gewoon door. Gelukkig is het nog geen uur rijden naar het Radboud ziekenhuis vanaf Venray en is Koen niet 'ziek' geworden. De eerste kuur zit er ondertussen dus alweer op en afgelopen donderdag is Koen met de tweede kuur begonnen. De vervelendste bijwerking die Koen tot nu toe heeft ondervonden is vermoeidheid. Door de vermoeidheid gaat echter het spreken in de loop van de dag, net als het lopen, wat minder soepel en komt hij soms tot weinig. We hebben dus eigenlijk nog geen idee of de chemokuur 'aanslaat'. Het lijkt soms wel of de achteruitgang iets minder hard gaat maar door de extra vermoeidheid van de chemo is het ook moeilijk te beoordelen. Na afloop van de tweede kuur, dus eind augustus, zal Koen een MRI krijgen.

Het gaat naar omstandigheden goed

2011-06-17T13:59:00.007+02:00

De tweede en nagenoeg de derde week van de chemokuur zit er bijna op. Ondanks wat lichte misselijkheidsklachten op de dag na het infuus en algehele vermoeidheid gaat het eigenlijk best goed. We komen de dagen door met alledaagse dingen. Voor Koen zijn de dagen dat ik werk, en dus niet thuis ben, wat eenzaam maar hij zegt dat die dagen altijd omvliegen zonder dat hij er erg in heeft.

Afgelopen zaterdag zijn we op bezoek geweest bij de oma's in Eindhoven. Edwin en z'n familie kwamen ook ons dus het werd een echte familie-dag. Er is voor de kinderen altijd veel leuks om mee te spelen, met name de holle buis was een groot succes. Daar kan namelijk van alles doorheen rollen! Op zaterdagavond hebben we naar 'Avatar' in 3-D gekeken. Een ontzettend mooi gemaakte film en de 3D effecten zijn super om naar te kijken (vandaar die prachtige iets te grote brillen). Zondag zijn we op bezoek geweest bij goede vriendinnen van de oma's. Marian en Jojo wonen in de prachtige Brabante natuur en recent was er een veulentje geboren. Meer dan genoeg redenen dus om een bezoekje te brengen. Marian en Jojo hebben een moestuin en het was erg grappig om te zien hoe Elise reageerde toen Jojo een worteltje uit de grond trok. Het worteltje smaakte volgens mij heerlijk want Elise had de wortel zo op en wilde wel meer plukken.

1ste week chemo zit erop

2011-06-06T20:21:00.011+02:00

Koen heeft de eerste week van de chemokuur erop zitten. Op wat misselijkheid na van de eerste dag, is het eigenlijk erg goed gegaan. Ook de vermoeidheid lijkt alles mee te vallen. We zijn dus ontzettend opgelucht! Vanochtend heeft Koen een infuus met het tweede middel gekregen en is hij tevens gestart met het derde middel. Tot op dit moment voelt hij zich goed en hij zegt zelfs meer energie te hebben gekregen vreemd genoeg. Ik hoop dat ik dat volgende week ook nog kan zeggen! Verder is de afgelopen week erg rustig verlopen. Lekker gegeten - Jamie Oliver in 30 (33) minuten uitgeprobeerd - pizza gehaald - sushi gehaald, wasje gedraaid, boodschappen gedaan, 4500 kg stenen versjouwd voor ons nieuwe terras (samen met Thierry). Volgende week komt namelijk de hovenier ons nieuwe terras aanleggen en de rest van de tuin oppimpen. Hopelijk zijn we dan eindelijk af van de jaren '70 look van onze tuin.

Hierbij nog wat foto's van Elise van de afgelopen periode. Ze vindt het ontzettend leuk om buiten te spelen dus dat komt goed uit met het mooie weer van de afgelopen periode. Ze is een echt poppen-meisje en kan uren de pop, Liesje genaamd, verzorgen aankleden / uitkleden / eten geven.

Koen 40 jaar

2011-05-30T16:40:00.004+02:00

Koen is afgelopen week 40 jaar oud geworden! Ondanks, of misschien wel vanwege, alle slechte berichten van de afgelopen weken, hebben we Koen's verjaardag groots 'in het klein' gevierd. Je realiseert je op zo'n moment hoe bijzonder en fijn het is om je verjaardag samen met familie en beste vrienden te kunnen vieren. Koen geniet trouwens erg van z'n stripboeken die hij cadeau heeft gekregen. Ik heb hem sinds ik hem ken nog niet zo vaak zien lezen. Hieronder een foto collage. Deze collage hebben we gebruikt als uitnodiging voor het verjaardags-feest. Ik realiseer me nu ik dit aan het schrijven ben dat Koen blijkbaar ook vroeger al van stripboeken hield (zie foto rechtsboven). De foto linksonder is toch ook echt Koen in z'n jonge jaren en niet Elise. Het blijft verwonderlijk hoeveel ze op elkaar lijken.

Vanavond begint Koen met de eerste tablet van de nieuwe chemokuur. We zijn gespannen over de eventuele bijwerkingen en hopen er maar het beste van. Over 8 dagen krijgt hij dan de tweede gift via een infuus en start hij tevens met een ander chemomiddel in tabletvorm. Vervolgens moet hij nog eenmaal terug naar het ziekenhuis voor een tweede gift via het infuus. Al met al zal de kuur in totaal 6 weken duren. Hij kan / mag maximaal 6 kuren achter elkaar en na iedere 2 kuren volgt er een evaluatie middels MRI scan. We houden jullie op de hoogte.

Een nieuw bericht

2011-05-21T12:53:00.001+02:00

Op veler verzoek ga ik toch maar weer onze weblog herstarten. Nadat het afgelopen najaar weer slechter ging met Koen, kon ik het niet opbrengen om de weblog bij te houden. Ik vond en vind het vervelend dat de weblog voor iedereen toegankelijk is, dus ook voor mensen die Koen en ik helemaal niet kennen. Het is dan toch een beetje exhibitionistisch voor mijn gevoel en tenslotte hoeft niet de hele wereld mee te lezen over ons leven. Maar ja… daar heb ik me overheen gezet omdat ik me ook kan voorstellen dat vrienden, familieleden en collega’s die we niet elke week zien en spreken het toch fijn vinden om te weten hoe het met ons gaat.

Een korte samenvatting van de afgelopen maanden.

Nadat Koen afgelopen najaar is bestraald, hebben we even een relatief rustige periode gehad. Totdat er in februari weer subtiele achteruitgang te bemerken was. In eerste instantie viel het Koen niet zo op maar met het verstrijken van de weken, kwamen er meer en meer klachten bij. Bij de afgesproken MRI controle in april werd helaas ons vermoeden bevestigd en bleek de tumor weer te zijn gegroeid. … Omdat Koen nu alle reguliere bewezen therapieën heeft gehad, zitten we dus eigenlijk met onze handen in het haar. In december hadden we al een second opinion aangevraagd in de Daniel den Hoed kliniek en het advies was om een ander soort chemokuur te proberen, mocht het weer slechter gaan. Omdat deze kuur niet in het CWZ gegeven kan worden, is Koen sinds vorige week patiënt in het Radboud ziekenhuis. Zeer waarschijnlijk zal Koen eind mei / begin juni beginnen met de eerste PCV chemokuur. We zijn wel onzeker over de eventuele bijwerkingen maar niks doen is op dit moment ook geen optie. Koen voelt zich nu gelukkig niet ‘ziek’ maar
krijgt wel steeds meer beperkingen zoals moeite met lopen, spreken en
vermoeidheidsklachten.

Ondanks alle ellende van de afgelopen weken hebben we ook nog veel leuke dingen proberen te ondernemen. Een paar dagen Madrid, een week naar de prachtige Nederlandse kust (Katwijk aan zee), en Koen is met de Sodalitas mannen een lang weekend naar Barcelona geweest.

Mijn voornemen is om de weblog wekelijks bij te gaan houden zodat jullie een beetje op de hoogte blijven. Bij deze nog een foto impressie van de afgelopen periode.

Barcelona met Sodalitas

2011-05-21T12:32:00.000+02:00

Katwijk aan zee

2011-05-21T12:31:00.000+02:00

Madrid

2011-05-21T12:30:00.000+02:00

Elise 1 jaar!

2010-07-26T21:27:00.005+02:00

Afgelopen week is ELISE 1 jaar geworden. Officieel is onze kleine meid dus geen baby meer maar een peuter. Ook ik moest er dus aangeloven om een mooie verjaardagstaart te maken wat nog niet mee valt kan ik je zeggen. Het resultaat is hieronder te bewonderen. Nadat ik de taart klaar had gemaakt en weer even terug had gezet in de koelkast waren de versieringen ´gesmolten´ en was het een zeer artistieke taart geworden. Gelukkig hebben we de foto´s nog en was Elise helemaal gebiologeerd door het kaarsje. De taart smaakte gelukkig nog prima.

Het feestje was overigens erg gezellig en het was al met al een bijzondere dag. Ze heeft echt erg leuke cadeau´s gekregen van iedereen, dus nogmaals bedankt. Zoals jullie hieronder kunnen zien heeft ze zich prima vermaakt.

Tijn is geboren!

2010-07-26T21:22:00.004+02:00

Op 1 juli is ons lieve neefje Tijn geboren. Ivo & Sanne zijn supertrots en het is wederom een schitterend kindje. Op het eerste oog dacht ik dat het een kopie van Ivo was maar na het bestuderen van de baby foto´s van Sanne moet ik dat toch bijstellen.

Zomer perikelen

2010-07-26T21:17:00.001+02:00

2010-05-16T10:54:00.007+02:00

Eindelijk weer even tijd om de weblog bij te houden! Schandalig dat het al 2 maanden geleden is dat ik voor het laatst iets geschreven heb. De afgelopen weken zijn op de een of andere manier voorbijgevlogen, mede waarschijnlijk door de leuke uitstapjes - familie dagen - het mooie voorjaars weer - de tennis competitie - en de drukte van een kleine baby, etc. Hieronder een overzicht van de belangrijkste gebeurtenissen van de afgelopen weken.

Het belangrijkst om te melden: het lijkt erop dat de tumor KLEINER aan het worden is!
Gelukkig, de chemotherapie slaat aan! De laatste weken gaat het erg goed en merkt Koen nog steeds verbetering. Sinds enkele weken gaat hij dan ook op woensdag ochtend naar z´n werk. Het bevalt Koen prima om weer even met iets nuttigs bezig te zijn en mee te draaien in de maatschappij. Binnenkort zal er gekeken worden naar de mogelijkheden om het werk aan te passen aan Koen´s mogelijkheden.

Het op een na belangrijkste nieuwtje: Momo en Edwin zijn de trotse ouders geworden van Valerie & wij dus trotse oom en tante. Het is een prachtig meisje en ze doet het erg goed. Hugo is erg blij met z´n zusje en Elise met haar eerste nichtje.

Eind maart waren mijn ouders 35 jaar getrouwd en werden we uitgenodigd om een lang weekend met hun door te brengen in een vakantie park in Drente. Mijn broer Ivo & zijn vrouw Sanne waren er ook bij en samen hebben we een gezellig weekend gehad met lekker eten, fanatiek spelletjes spelen, zwemmen en relaxen. Het huisje had een heerlijke sauna en whirpool waar we geen gebruik van hebben gemaakt.

Recent zijn Koen en ik naar de musical Mary Poppins geweest in Scheveningen. De oma´s waren naar Nijmegen gekomen om Elise te vermaken (we hadden toch maar oppas geregeld ondanks het feit dat ik laatst in de krant las dat 38% van de ouders hun kinderen wel eens alleen thuis laat! Onbegrijpelijk, of ben ik zo gek?) Helaas waren de Weer Goden ons niet zo gunstig gezind en werden we ´s middags weg-geblazen en weg-gespoeld van de boulevard. Maar het was niet zo heel erg om binnen te moeten blijven en FC Twente kampioen te zien worden! De musical was prachtig en we waren beiden onder de indruk van de leuke show. ´s Avonds na de musical hebben we ons geluk beproefd in het Holland Casino maar ook hier werden we nat maar ditmaal van de tranen van verdriet. Geen euro gewonnen en dus wel indirect geinvesteerd in Griekenland, wat gelukkig een mooi vakantieland is.

De eerste officiele familiedag van de kant van mijn vader is een feit. Oma zou dit jaar alweer 101 jaar zijn geworden (helaas is ze 4 jaar geleden overleden) en om haar niet te vergeten zijn we met mijn tante, neef & nicht met aanhang naar de Keukenhof in Lisse geweest. Uncle Ben from the United States was er ook (zie foto) en het was super leuk dat Stefan uit Bangkok was over gekomen. Het was een prachtig weekend waardoor het erg druk was in de Keukenhof. We hadden hierdoor echter wel het gevoel ver weg te zijn want er waren bijna alleen maar Aziaten. Hopelijk wordt deze nieuwe familie traditie voortgezet en hebben we volgend jaar weer een gezellige dag met elkaar.

En als laatst nog een impressie van ons meisje. Zoals jullie zien groeit alles aan Elise behalve haar haar. Ze heeft ondertussen al 5 tanden, zegt haar eerste woordjes (aai en O Oh), kan zitten en mag dus eindelijk mee voorop de fiets. Ze vind het prachtig en kletst de hele tijd. Heerlijk om een dochter te hebben. Op moederdag had ze een tekening voor me gemaakt en een boek gekocht samen met papa!

Elise 7 maanden

2010-03-08T21:21:00.001+01:00

zonder woorden . . .

baby Ben

2010-03-08T21:19:00.002+01:00

Op 8 februari 2010 is Ben geboren, de zoon van Joris & Dorien en zeer waarschijnlijk Elise´s eerste hardcore speelkameraadje. Ik blijf me iedere keer weer verwonderen hoe snel baby´s groeien en een persoontje worden. Nu kan ik me nog niet voorstellen dat Elise kan lopen maar als ik Ben zie, dan zie ik wel hoe ver ze al ontwikkeld is vergeleken met pakweg 6 maanden geleden. Vandaag waren ze op het consultatie bureau dan ook weer zeer tevreden over Elise´s omvang, lawaaiproduktie en interesse in alles wat beweegt. Binnenkort komt Ben in Nijmegen wonen en kunnen wij z´n ouders iets vaker zien. We kunnen niet wachten tot het zover is!

2010-02-05T16:49:00.005+01:00

Marieke, de kersverse dochter van Maarten en Ingrid, ligt hier in de box naast Elise. Hoe hard kunnen baby´s in 6 maanden groeien?

Goed nieuws

2010-02-05T14:55:00.002+01:00

Een week geleden heeft Koen weer een MRI ondergaan. Gelukkig kregen we meteen goed nieuws .... de tumor lijkt niet te zijn gegroeid en met een beetje positieve blik leek het er zelfs op dat de tumor iets kleiner is geworden dankzij de chemotherapie.
Koen is ondertussen gestopt met de dagbehandeling op de Maartenskliniek en is gestart met medisch fitness. Daarnaast badmintont hij wekelijks en probeert hij het dagelijks ritme weer een beetje op te pakken.

2010-02-05T12:39:00.007+01:00

De afgelopen tijd hebben we veel leuke dingen gedaan waaronder een mid-weekje naar Drente. Samen met de oma´s en opa & oma uit Hengelo hebben we een lekkere relax week achter de rug. Elise werd overspoeld met aandacht en liefde, nummertje trekken voor de grootouders wie als volgende aan de beurt was om Elise de fles te geven.... Jammer dat ze er zich waarschijnlijk weinig van zal herinneren.

Het vakantie park waar we verbleven was prachtig zelfs met alleen maar grijstinten in de lucht.

lieve Elise

2010-01-24T14:39:00.002+01:00

Het mooiste en liefste meisje van de wereld....

Weekendje in Hanzestand Deventer

2010-01-14T15:37:00.004+01:00

Afgelopen week zijn we, voor het eerst sinds de geboorte van Elise, samen een weekendje weggeweest. In verband met de slechte weersvoorspellingen zijn we naar Deventer gegaan. Achteraf was dit geen verkeerde keuze want het sneeuwde zowel zaterdag als zondag flink. Deventer is echt super leuk vooral in de sneeuw! We hebben heerlijk gewinkeld, een stadswandeling gemaakt, musea bezocht en lekker gegeten. Deventer is echt een aanrader voor een weekendje weg (zie foto´s). Oom Ivo en tante Sanne hebben op Elise gepast als oefening en ik moet zeggen dat ze met vlag en wimpel zijn geslaagd. Al met al voor herhaling vatbaar.

Kerst 2009

2010-01-03T11:24:00.016+01:00

De kerstdagen zijn weer voorbij gevlogen. Zoals altijd veel kilometers gemaakt tussen Hengelo, Eindhoven en Nuenen en veel gegeten. De eerste dag hebben we in Hengelo gevierd met mijn ouders, broer, oom, tante en nichtjes. Zoals we eigenlijk al 30 jaar doen, hebben we geborreld, spelletjes gespeeld en heerlijk gegeten. De dagen zijn tegenwoordig wel iets anders, moet ik bekennen, sinds er een nieuwe generatie is. Er moet ook rekening worden gehouden met de slaapjes en we spelen iets andere spelletjes. Gelukkig had opa P een prachtige sneeuwpop gemaakt zodat Micah nog even buiten kon spelen ondanks het barre winter weer. Volgend jaar zal er nog een nieuw ´Poelkens-je´ bij zijn. Ivo en Sanne verwachten begin juli hun eerste kindje. Op tweede kerstdag zijn we naar Evelyn & Ineke gereden in Eindhoven. Het neefje en nichtje van Koen waren er ´s ochtends om o.a. Elise te bewonderen. Koen´s broer Edwin en zijn zwangere vriendin Momo kwamen ´s middags om gezamelijk te dineren. Ook hier hebben we weer heerlijk gegeten en gezellig bijgekletst over van alles en nog wat. Derde kerstdag zijn we nog even langs Koen´s vader in Nuenen gegaan maar Elise had het reizen wel gezien en was niet meer zo vrolijk.

Hierbij enkele foto´s van de dagen..

MRI uitslag: tumorgroei lijkt gestopt

2009-12-03T11:33:00.003+01:00

Afgelopen maandag had Koen de eerste controle MRI na het starten van de chemokuren. Gelukkig konden we meteen naar Dr Prick (neuroloog) voor de uitslag en die vertelde dat het er op leek dat de tumor niet verder gegroeid is. Voor ons is dit het beste nieuws dat we te horen konden krijgen, aangezien de tumor tussen juli en augustus wel was gegroeid. Vandaag wordt Koen besproken in een team van hersentumoren specialisten van het CWZ en het Radboud ziekenhuis. Volgende week hebben we dan weer een afspraak om het behandelplan voor de aankomende maanden door te spreken. Gelukkig hebben we even een adempauze gekregen en gaan we hoopvol richting 2010!

Opa heeft een poppenhuis gemaakt

2009-11-22T19:16:00.007+01:00

Opa Gerrit is de afgelopen weken druk bezig geweest om een poppenhuis te maken voor Elise. Wij hopen dat Elise Koen´s genen heeft meegekregen wat betreft dit onderwerp want anders zal er helaas niet veel gespeeld worden met het poppenhuis. Opa heeft wel erg z´n best gedaan want aan echt alles is gedacht zoals het huisnummer en de openhaard. Ik denk dat we haar gewoon maar gaan verplichten om er elke week minimaal 2 uurtjes mee te spelen.

Kraambezoek

2009-11-22T14:03:00.006+01:00

Afgelopen weken hebben we nog meerdere kraambezoeken gehad. Een van de hoogtepunten was het bezoek van de familie Vellinga, tegenwoordig helaas heel ver weg wonend in Oegstgeest. Kaemon en Nelson hebben zich goed vermaakt met Elise, vooral het samen zingen was een succes net als kiekeboe spelen. Toen Elise even moest bijkomen hebben we de lokale geitjes en speeltuin bezocht. De jongens zijn alweer zo groot, het blijft moelijk om voor te stellen dat Elise over een jaar ook al zo groot zal zijn....

Kelly zou trouwens Kelly niet zijn als ze geen eten mee zou hebben genomen! ´s Avonds na het bezoek hebben wij genoten van een heerlijke rundvlees met pruimen tajine, een geroosterde paprika en rode bieten-tonijn salade geserveerd met couscous en als dessert een appel & peer met havermout crumble met ijs. Jammie, jammie (recepten zijn op te vragen bij Kelly (http://www.kellyendouwe.blogspot.com/)

Marian en Daan

Marian, een studievriendin die recent ook mama is geworden van Daan, heeft ons ook nog bezocht. Leuk om even bij te kletsen en de baby-verhalen te horen. Tips over (op)voeding zijn in huize Brand altijd welkom. Na goede adviezen van Marian neem ik Elise tegenwoordig ook mee achter op de fiets in de Maxi-cosi, super handig en oer-Hollands door wind en regen.

De officiele huwelijks foto´s zijn er

2009-11-07T12:19:00.002+01:00

Laatste verlof week...

2009-11-05T16:37:00.008+01:00

Na 4 maanden zwangerschaps- en zorgverlof had ik vorige week mijn laatste vrije dagen. Om de laatste week goed af te sluiten, ben ik door Dorien verwend met een dagje ´Sanadome´. We hebben de hele dag lekker gebadderd, gegeten en ons laten verwennen met een lichaams-scrub en gezichtsmasker. ´s Avonds hadden we echte oma handen gekregen en hebben we de dag afgesloten met een lekkere pasta maaltijd. Heerlijk!

Afgelopen maandag ben ik dan ook met goede zin herstart met mijn promotie onderzoek in het Radboud ziekenhuis. Voorlopig werk ik drie dagen in de week op maandag, dinsdag en woensdag. Het was wel even druk om Elise en mezelf ´s ochtends op tijd aangekleed te krijgen maar het was me toch gelukt (slechts 5 minuutjes te laat bij de wekelijkse lab bespreken, niet slecht voor de eerste week). Mijn ouders hebben maandag hun vuurdoop gehad met een hele dag oppassen. ´s Avonds toen ik weer thuis kwam, stond het eten klaar, was de was gestreken en de tuin aangeharkt. Ik vraag me af of ze ook nog aandacht hebben gehad voor hun kleindochter... Maar het is heerlijk dat ze er zijn en we kunnen genieten van elkaars gezelschap. Volgende week maandag komen de oma´s uit Eindhoven oppassen. De overige 2 dagen is ze naar het kinderdagverblijf geweest. Ondertussen is Elise al een hele meid geworden, ze slaapt soms bijna de hele nacht door en probeert echt contact te maken met iedereen. Ze is bijna altijd vrolijk en babbelt er lustig op los.

Hugo 4 jaar

2009-11-05T16:34:00.002+01:00

Afgelopen zondag hadden we een verjaardagsfeest in Amersfoort. Ons neefje Hugo is alweer 4 jaar geworden. Het was een leuk feestje met lekkere taart en hapjes. Hugo had van Edwin een fiets gekregen en hij fietste er gewoon zo op weg. Voor ons was het een goede ervaring om te kijken hoe het met Elise zou gaan. Gelukkig is ze heerlijk in slaap gevallen in Hugo´s bed omringd door zijn Bob de Bouwer en andere knuffels en vond ze alles wel goed.

Vader - zoon dag

2009-10-25T20:00:00.001+01:00

Afgelopen week is mijn vader een dagje in Nijmegen geweest. Een keer per jaar hebben we een vader-zoon dag en doen we iets leuks samen. We hebben geluncht bij de ´Blonde pater´ en ´s middags een wandeling gemaakt rond de Sint Maartenskliniek (De N70 route). Op mijn enige vrije dag toch nog naar de Maartenskliniek! Hier heb je prachtig uitzicht over de Ooijpolder en de wandeling is behoorlijk pittig daar het gebied vroeger een ijswal is geweest en daarom dus flink heuvelig is voor Nederlandse begrippen.

Verder heb ik afgelopen week voor het eerst sinds de operatie weer gefietst, wel in een sporthal op de Maartenskliniek. Het ging eigenlijk hartstikke goed, ik fietste zo weer weg. Deze week ga ik maar eens met Fleur in het echte verkeer oefenen. De revalidatie gaat verder erg goed maar het kan altijd beter. Opnieuw leren schrijven met rechts en zwemmen zijn nu belangrijke doelen.

Op bezoek bij de oma´s

2009-10-22T12:13:00.018+02:00

Afgelopen weekend zijn we voor de tweede keer weggeweest. (De eerste keer was naar de verjaardag van Ivo in Hengelo). Ditmaal zijn we volledig bepakt en bezakt naar Eindhoven

gereden om ons weekend door te brengen bij de oma´s. Ik ben blij dat we een grote auto hebben anders zouden we nog een aanhangwagen nodig hebben gehad; Elise-wandelwagen-

maxi cosi-kleertjes-luiers-wippertje-walnoten-speeltjes-onze eigen pyama en tandenborstel. De oma´s waren weer verschrikkelijk blij om Elise te zien en hebben haar dan ook overladen met aandacht, liefde en voeding. Het was voor Elise wel even wennen om in een camping-

bedje te slapen maar na wat traantjes wilde het wel lukken.

Koen en ik zijn zaterdag avond uit geweest bij Plaza Futura in Eindhoven. Ik had hier eerder tegoedbonnen van gekregen voor mijn verjaardag. Het eten was lekker maar alleen was het jammer dat ze het hoofdgerecht pas 20 minuten voordat onze film zou beginnen brachten. Hierdoor hebben we in een sneltrein tempo ons eten op moeten eten. We zijn die avond naar twee films geweest. De eerste was Bright star, een romantische film, en de tweede was De helaasheid der dingen, een hilarische en ontroerende film. Beide films zijn een aanrader.

Zondag zijn Jan en Annelies (oom en tante van Koen) langsgekomen in Eindhoven om Elise te bewonderen. Het was gezellig om elkaar weer te zien.

2009-10-16T16:51:00.003+02:00

Vanaf vandaag start officieel de Koen en Fleur weblog. De bedoeling is dat we de aankomende tijd ons dagelijks leventje met jullie delen. De afgelopen weken is er natuurlijk van alles bij ons gebeurd en het is niet altijd makkelijk om iedereen persoonlijk op de hoogte te houden. Dus vandaar dachten we dat een weblog een ideale uitkomst zou zijn. Iedereen kan wanneer het hem/haar uitkomt even lezen hoe het met ons gaat.

Om dan ook maar te beginnen...
Koen is vandaag weer naar de dag-revalidatie van de maartenskliniek geweest. Hij is net thuis gekomen en behoorlijk uitgeput. Al dat revalideren heeft er gelukkig al wel voor gezorgd dat hij afgelopen week Elise voor het eerst zelf in bad heeft gedaan. Elise vond het allemaal wel goed (uhm als moeder denk je toch dat je onvervangbaar bent). Deze week is alweer de laatste ´chemo-week´. De tweede kuur zit er dan op. We hebben wel het gevoel dat het iets doet, Koen gaat namelijk elke week nog vooruit. Eind november heeft Koen weer een MRI scan om het effect van de chemokuren te evalueren.
Met Elise gaat alles goed, elke dag leert ze weer iets nieuws. Ze babbalt er al lustig op los en begint ook haar hoofd op te tillen als ze op haar buik ligt. Ze blijft wel ongeduldig als ze honger heeft maar verder is het een lieve, vrolijke meid.

2009-10-16T12:28:00.004+02:00

Elise vermaakt zich steeds beter. Ze lacht, kirt, slaapt

en eet